In de drie erop volgende jaren zouden Anne-Hilde en ik vele grote en kleine tochten ondernemen met onze zeekayaks. Het eerste jaar 1984 maakten we twee tochten in Griekenland. Eén in de Saronische Golf, van eiland naar eiland; de tweede in de Ionische zee rondom Levkas. Het jaar erop voeren we bij de Kornatie eilanden in wat toen nog Joegoslavië heette. In de stormachtige wind van de Jugo voeren we langs de ongenaakbare rotsen.

Het jaar erop verkenden we de Dodekanessos. Terwijl een kleine half jaar ervoor de Grieken en Turken bijna in oorlog waren beland, peddelden wij heen en weer tussen beide landen met onze kayaks. We hadden de auto geparkeerd bij wat volgens de kaart een camping was, maar in werkelijkheid een legerkamp bleek te zijn. Anne-Hilde hoefde niets te dragen; dit werd door de manschappen gedaan die hiervoor het bevel hadden gekregen van de officier. Na enkele glazen thee met de officier te hebben genuttigd en met 'wat en hoe' in de hand waarbij we uitlegden dat we uitsluitend langs de Turkse kust zouden varen, staken we van wal voor een oversteek naar Samos. Daar wachtte een oorlogsbodem, maar konden wij ongezien aan land komen. Na fraaie tochten en spectaculaire oversteken, belanden we op Fourni. Hier waaide het zo hard, dat onze koepeltent de bergen in woei. Gelukkig bleef hij aan de dorens hangen, anders was het einde vakantie geweest. Hier wilden we niet blijven. Terwijl we de baai uitvoeren, maakte een Griekse visser ons voor gek uit. Buiten poeierde het. De 14 km lange oversteek naar Patmos zullen we inderdaad niet gauw meer vergeten, maar we kwamen er ongeschonden aan. Na een lange rondtocht kwamen we weer bij de auto aan die perfect was bewaakt door de militairen. Hierna volgde een autotocht door midden en oost Turkije. In Op Pad verscheen later een artikel over deze tocht. Het zou de eerste worden in een lange reeks van artikelen die ik nadien over onze tochten zou publiceren.

Behalve de tochten op de Middellandse zee maakten we ook schitterende tochten in Nederland. Zo voeren we rondom Ameland en Schiermonnikoog en sliepen in tenten in de Duinen. Maakten tochten naar Simonszand en kampeerden op de zandplaat die zo af en toe nog onder water loopt. Ook voeren we rond Schouwen en Duivenland en gingen met onze kayaks al wildwater varend onder de schuiven van de stormvloedkering. Ook koesteren we nog steeds onze tochten in de Biesbosch en andere natuurgebieden waar we steeds vrij konden kamperen. Voor ons was duidelijk dat Nederland het mooist is met de kano.

Na drie jaar kanoën volgde ons eerste kajuitzeiljacht: Roodvonk. Immers als er kinderen zouden komen, zou het met het kanoën gebeurd zijn.

In de volgende blog: Roodvonk

gr. AG

foto: met kayak rondom de Kornati-eilanden 

Grote kano tochten 1985 - 1987

1985: kanoën rondom Saronische en Ionische eilanden in Griekenland

1986: kanoën langs zuidkust Bretagne en kanoën rondom Kornati eilanden in Joegoslavië

1987: kanoën rondom Dodekanesos in Griekenland en Turkije (artikel in Op Pad, zie publicatie 1)